اتصالات جوشی در سازه

● جوش گوشه (Fillet Weld)

از پرکاربردترین اتصالات جوشی در سازه می توان به جوش گوشه اشاره نمود. سطح مقطع موثر در جوش گوشه برابر با حاصلضرب طول موثر جوش در ضخامت گلوگاه جوش می باشد. طول قسمت هایی از جوش های برگشت خورده ای که کمتر از چهار برابر بعد جوش باشند در طول موثر جوش محاسبه نمی شوند.
حداقل بعد جوش گوشه برای ورق های تا ضخامت 6 میلی متر برابر با 3میلیمتر، بیش از 6 تا 12 میلیمتر برابر با 5 میلیمتر، بیش از 12 تا 20 میلیمتر برابر با 6 میلیمترو بیش از 20 میلیمتر برابر با  8 میلیمتر می باشد.
حداکثر بعد جوش گوشه برای قطعات کوچکتر از 6 میلیمتر برابر با با ضخامت قطعه و برای قطعات اتصال بزرگتر از 6 میلیمتر، برابر با ضخامت قطعه منهای 2 میلیمتر می باشد.
در سازه های تحت بارگذاری دینامیکی با تکرار زیاد، حداقل بعد جوش گوشه برابر با 5 میلیمتر می باشد. لازم به ذکر است بارهای باد و زلزله در ردیف بارهای دینامیکی با تکرار زیاد قرار نمی گیرند.
محدودیت های جوش های گوشه شامل موارد زیادی بوده که برای بررسی تک تک این موارد می توان به بند 10-2-9-2-2 مبحث دهم مقررات ملی ساختمان ویرایش سال 1401 رجوع کرد.
جوش های کام و انگشتانه نیز از انواع جوش به شمار می آیند که دامنه استفاده از آنها کمتر از جوش های شیاری و گوشه می باشند.